Iran's "Epic of Kings" composed by Ferdowsi (b.03-Jan-940, d. c1021) has 62 Stories
|
|
دستنویس ها:
آ آکسفورد
س استانبول
ب برلین
پ پاریس
ف فلورانس
ق قاهره
ل لندن 1276
ل2 لندن 1486
لن لنینگراد
لی لیدن
و واتیکان
Languages: P:Pahlavi.
Ar:Arabic. Av:Avestayi.
En:English. Ge:German
|
 |
|||||||||||
|
|
|||||||||||||
| You are here: | See also:Pages | |||||||||||||
 |
|||||||||||||
|
|||||||||||||
|
رستم پادشاهي كي كاوس و رفتن او به مازندران 0 0 0 0 0 0 1 درخت برومند چون شد بلند ـ گر آيد ز گردون برو بر گزند 0 0 0 0 0 0 2 شود برگ پژمرده و بيخ سست ـ سرش سوي پستي گرايد نخست 0 0 0 0 بريدن bogsalad 3 چو از جايگه بگسلد پاي خويش ـ به شاخ نو آيين دهد جاي خويش 0 0 0 0 0 0 4 مر او را سپارد گل و برگ و باغ ـ بهاري به كردار روشن چراغ 0 0 0 0 ای نيکبخت reek 5 اگر شاخ بد خيزد از بيخ نيك ـ تو با شاخ تندي مياغاز ريك 0 0 0 0 0 0 6 پدر چون به فرزند ماند جهان ـ كند آشكارا برو بر نهان 0 0 0 0 0 0 7 گر او بفگند فر و نام پدر ـ تو بيگانه خوانش مخوانش پسر 0 0 0 0 0 0 8 كرا گم شود راه آموزگار ـ سزد گر جفا بيند از روزگار 0 0 0 0 0 0 9 چنين است رسم سراي كهن ـ سرش هيچ پيدا نه بيني ز بن 0 0 0 0 0 0 10 چو رسم بدش باز داند كسي ـ نخواهد كه ماند به گيتي بسي 0 0 0 0 0 0 11 چو كاوس بگرفت گاه پدر ـ مر او را جهان بنده شد سر به سر 0 0 0 0 0 0 12 ز هر گونه يي گنج آگنده ديد ـ جهان سر به سر پيش خود بنده ديد 0 0 گردن بند togh نوعی زمرد zebarjad 13 همان تخت و هم طوق و هم گوشوار ـ همان تاج زرين زبرجد نگار 0 0 مانند hamaal انباشته aakandeh 14 همان تازي اسپان آگنده يال ـ به گيتي ندانست كس را همال 0 0 0 0 0 0 15 چنان بد كه در گلشن زرنگار ـ همي خورد روزي مي خوشگوار 0 0 0 0 0 0 16 يكي تخت زرين بلورينش پاي ـ نشسته برو بر جهان كد خداي 0 0 0 0 0 0 17 ابا پهلوانان ايران به هم ـ همي راي زد شاه بر بيش و كم 0 0 پذيرايی baar سوی zee 18 چو رامشگری ديو زی پرده دار ـ بيامد كه خواهد بر شاه بار 0 0 0 0 0 0 19 چنين گفت كز شهر مازندران ـ يكي خوشنوازم ز رامش گران 0 0 0 0 0 0 20 اگر در خورم بندگي شاه را ـ گشايد بر تخت او راه را 0 0 0 0 فارسی 1 baar 21 برفت از بر پرده سالار بار ـ خرامان بيامد بر شهريار 0 0 نيک naghz تار، زه barbat=rood=Lute 22 بگفتا كه رامش گري بر درست ـ ابا بربط و نغز رامش گرست 0 0 0 0 فارسی 1 roodsaazaan 23 بفرمود تا پيش او خواندند ـ بر رودسازانش بنشاندند 0 0 0 0 0 0 24 به بربط چو بايست برساخت رود ـ برآورد مازندراني سرود 0 0 0 0 0 0 25 كه مازندران شهر ما ياد باد ـ هميشه بر و بومش آباد باد 0 0 0 0 0 0 26 كه در بوستانش هميشه گلست ـ به كوه اندرون لاله و سنبلست 0 0 0 0 0 0 27 هوا خوشگوار و زمين پرنگار ـ نه گرم و نه سرد و هميشه بهار 0 0 کوه raagh خراميدن goraazandeh 28 نوازنده بلبل به باغ اندرون ـ گرازنده آهو به راغ اندرون 0 0 بيشه khooy خواب khoft 29 هميشه بياسايد از خفت و خوي ـ همه ساله هر جاي رنگست و بوي 0 0 0 0 0 0 30 گلابست گويي به جويش روان ـ همي شاد گردد ز بويش روان 0 0 0 0 0 0 31 دي و بهمن و آذر و فرودين ـ هميشه پر از لاله بيني زمين 0 0 0 0 پرنده شکاری؛ شاهين baaz=hawk 32 همه ساله خندان لب جويبار ـ به هر جاي باز شكاري به كار 0 0 0 0 0 0 33 سراسر همه كشور آراسته ـ ز ديبا و دينار وز خواسته 0 0 0 0 خوبره bot 34 بتان پرستنده با تاج زر ـ همه نامداران به زرين كمر 0 0 0 0 0 0 35 چو كاوس بشنيد ازاو اين سخن ـ يكي تازه انديشه افگند بن 0 0 0 0 0 0 36 دل رزم جويش ببست اندر آن ـ كه لشگر كشد سوي مازندران 0 0 0 0 0 0 37 چنين گفت با سرفرازان رزم ـ كه ما سرنهاديم يكسر به بزم 0 0 0 0 تن آسانی kaahel 38 اگر كاهلي پيشه گيرد دلير ـ نگردد ز آسايش و كام سير 0 0 0 0 0 0 39 من از جم و ضحاك و از كي قباد ـ فزونم به بخت و به فر و به داد 0 0 0 0 0 0 40 فزون بايدم ز آن ايشان هنر ـ جهانجوي بايد سر تاجور 0 0 0 0 0 0 41 سخن چون به گوش بزرگان رسيد ـ از ايشان كس اين راي فرخ نديد 0 0 0 0 کنايه از مردم دلير deev 42 همه زرد گشتند و پرچين بروي ـ كسي جنگ ديوان نكرد آرزوي 0 0 0 0 0 0 43 كسي راست پاسخ نيارست كرد ـ نهاني روان شان پر از باد سرد پسر گودرز Rohaam نام پهلوان ايرانی Kharaad فارسی 18 Keshvaad 44 چو توس و چو گودرز کشواد و گيو ـ چو خراد و گرگين و رهام نيو 0 0 0 0 0 0 45 به آواز گفتند ما كهتريم ـ زمين جز به فرمان تو نسپريم 0 0 0 0 0 0 46 از آن پس يكي انجمن ساختند ـ ز گفتار او دل بپرداختند 0 0 0 0 0 0 47 نشستند و گفتند با يكدگر ـ كه از بخت ما را چه آمد به سر 0 0 0 0 0 0 48 اگر شهريار اين سخن ها كه گفت ـ به مي خوردن اندر نخواهد نهفت 0 0 0 0 0 0 49 ز ما و ز ايران برآمد هلاك ـ نماند برين بوم و بر آب و خاك 0 0 0 0 0 0 50 كه جمشيد با فر و انگشتري ـ به فرمان او ديو و مرغ و پري 0 0 0 0 0 0 51 ز مازندران ياد هرگز نكرد ـ نجست از دليران ديوان نبرد 0 0 0 0 0 0 52 فريدون پردانش و پرفسون ـ همين را روانش نبد رهنمون 0 0 0 0 سزاوار shaayad 53 اگر شايدي بردن اين بد به سر ـ به مردي و گنج و به نام و هنر 0 0 0 0 0 0 54 منوچهر كردي بدين پيش دست ـ نكردي برين بر دل خويش پست 0 0 0 0 0 0 55 يكي چاره بايد كنون اندرين ـ كه اين بد بگردد ز ايران زمين 0 0 0 0 پسر نوذر Toos 56 چنين گفت پس توس با مهتران ـ كه اي رزم ديده دلاور سران 0 0 0 0 0 0 57 مراين بند را چاره اكنون يكيست ـ بسازيم و اين كار دشوار نيست 0 0 0 0 پيک hayoon 58 هيوني تكاور بر زال سام ـ ببايد فرستاد و دادن پيام 0 0 0 0 تيز هوش tiz maghz 59 كه گر سر به گل داري اكنون مشوي ـ يكي تيز كن مغز و بنماي روي 0 0 0 0 0 0 60 مگر كو گشايد لب پندمند ـ سخن بر دل شهريار بلند 0 0 0 0 0 0 61 بگويد كه اين اهرمن داد ياد ـ در ديو هرگز نبايد گشاد 0 0 0 0 0 0 62 مگر زال اش آرد از اين گفته باز ـ و گرنه سرآمد نشان فراز 0 0 0 0 0 0 63 سخنها ز هر گونه برساختند ـ هيوني تكاور برون تاختند 0 0 0 0 0 0 64 رونده همي تاخت تا نيم روز ـ چو آمد بر زال گيتي فروز 0 0 0 0 0 0 65 چنين داد از نامداران پيام ـ كه اي نامور با گهر پور سام 0 0 0 0 0 0 66 يكي كار پيش آمد اكنون شگفت ـ كه آسانش اندازه نتوان گرفت 0 0 0 0 اينجا idar 67 برين كار گر تو نبندي كمر ـ نه تن ماند ايدر نه بوم و نه بر 0 0 0 0 0 0 68 يكي شاه را بر دل انديشه خاست ـ بپيچيدش آهرمن از راه راست 0 0 0 0 0 0 69 به رنج نياگانش از باستان ـ نخواهد همي بود همداستان 0 0 0 0 گزند رساندن gozaayidan 70 همي گنج بي رنج بگزايدش ـ چراگاه مازندران بايدش 0 0 0 0 فارسی 44 khaar 71 اگر هيچ سر خاري از آمدن ـ سپهبد همي زود خواهد شدن 0 0 0 0 0 0 72 همي رنج تو داد خواهد به باد ـ كه بردي ز آغاز با كي قباد 0 0 0 0 0 0 73 تو با رستم شير ناخورده سير ـ ميان را ببستي چو شير دلير 0 0 0 0 سر باز زدن pichidan 74 كنون آن همه باد شد پيش اوي ـ بپيچيد جان بدانديش اوی 0 0 0 0 اندوهناک pichidan 75 چو بشنيد دستان بپيچيد سخت ـ تنش گشت لرزان به سان درخت 0 0 0 0 0 0 76 همي گفت كاوس خودكامه مرد ـ نه گرم آزموده ز گيتي نه سرد 0 0 0 0 0 0 77 کسی کو بود در جهان پيش گاه ـ برو بگذرد سال و خورشيد و ماه 0 0 0 0 0 0 78 كه ماند كه از تيغ او در جهان ـ بلرزند يکسر کهان و مهان 0 0 0 0 رنجيده khasteh 79 نباشد شگفت ار به من نگرود ـ شوم خسته گر پند من نشنود 0 0 0 0 گسستن gosalidan 80 ورين رنج آسان كنم بر دلم ـ از انديشه ي شاه دل بگسلم 0 0 0 0 0 0 81 نه از من پسندد جهان آفرين ـ نه شاه و نه گردان ايران زمين 0 0 0 0 0 0 82 شوم گويمش هرچ آيد ز پند ـ ز من گر پذيرد بود سودمند 0 0 0 0 0 0 83 وگر تيز گردد گشادست راه ـ تهمتن هم ايدر بود با سپاه 0 0 0 0 0 0 84 پرانديشه بود آن شب دير باز ـ چو خورشيد بنمود تاج از فراز 0 0 0 0 0 0 85 كمر بست و بنهاد سر سوي شاه ـ بزرگان برفتند با او به راه پسر کشواد Goodarz پسر ميلاد Gorgin پسر گودرز Giv 86 خبر شد به توس و به گودرز و گيو ـ به رهام و گرگين و گردان نيو 0 0 0 0 0 0 87 كه دستان به نزديك ايران رسيد ـ درفش همايونش آمد پديد 0 0 0 0 نزديک tang andar aamadan 88 پذيره شدندش سران سپاه ـ سري كو كشد پهلواني كلاه 0 0 0 0 0 0 89 چو دستان سام اندر آمد به تنگ ـ پذيره شدندش همه بي درنگ 0 0 0 0 رزمجوی sarkash 90 برو سركشان آفرين خواندند ـ سوي شاه با او همي راندند 0 0 0 0 دلير gav 91 بدو گفت توس ای گو سرفراز ـ كشيدي چنين رنج راه دراز 0 0 0 0 0 0 92 ز بهر بزرگان ايران زمين ـ بر آرامش اين رنج كردي گزين 0 0 0 0 0 0 93 همه سر به سر نيك خواه توايم ـ ستوده به فر و كلاه توايم 0 0 0 0 سالخورده farsood 94 ابا نامداران چنين گفت زال ـ كه هركس كه او را نفرسود سال 0 0 0 0 0 0 95 همه پند پيرانش آيد به ياد ـ از آن پس دهد چرخ گردانش داد 0 0 0 0 0 0 96 نشايد كه گيريم ازو پند باز ـ كزين پند ما نيست خود بي نياز 0 0 0 0 0 0 97 ز پند و خرد گر بگردد سرش ـ پشيماني آيد ز گيتي برش 0 0 0 0 0 0 98 به آواز گفتند ما با توايم ـ ز تو بگذرد پند كس نشنويم 0 0 0 0 0 0 99 همه يکسره نزد شاه آمدند ـ بر نامور تخت گاه آمدند Fa12a01RostamP.lbi |
|
Rostam| {English Abstract goes here} | = Date | Topic | Link | Narrator 12a, [212], Kavoos’ Legend- 12a, 1, Kaykavus [Kaykaavus] expedition of Mazandaran province -308. 12a, 2, Zal’s advice to Kavoos and minstrel’s performance-312. 12a, 3, Kavoos voyage to Mazandaran province-315. 12a, 4, Kavoos’ message to Zal and Rostam-318. 12a, 5, Rostam's 7 Adventures <Haft Khan> - 1st Adventure, Rakhsh fights a Lion -321. 12a, 6, 2nd Adventure, Rostam discovers a fountain -322. 12a, 7, 3rd Adventure, Rostam’s fight with Dragon-323. 12a, 8, 4th Adventure, Rostam annihilates a witch -326. 12a, 9, 5th Adventure, Rostam restrains Olad [Olaad]-327. 12a, 10, 6th Adventure, Rostam combats Arjang Div -331. 12a, 11, 7th Adventure, Rostam kills the White Div-333. 12a, 12, Kavoos’ letter to chief of Mazandaran province-336. 12a, 13, Rostam comes as an emissary to Mazandaran’s chief-339. 12a, 14, Kavoos’ War with Mazandaran’s chief-341. 12a, 15, Kavoos returns to Iran and dispatches Rostam to Sistan province- 348. Kaykavoos AND HIS PALADINS KILLING THE DEMONS OF MAZANDARAN- Having been rescued from Mount Alburz by Rostam, KayQubad, founder of the Kayanian dynasty, succeeded to the Iranian throne and ruled wisely for one hundred years. His son and successor, Kaykavoos, however, foolishly attacked Mazandaran, where he was taken prisoner by demons. Overcoming seven trials, Rostam managed to free Kaykavoos, after which Kaykavoos and the Iranian paladins slaughtered all the demons {SessionNote goes here}
Rostam Rostam left his father. He hastily rode his hoarse Raksh in day and night till they arrived a savanna full of Zebra. He caught one with lasso and cooked it at his campfire. |
Shahnameh.com | Ferdowsi.org | Shahnameh.org | Contact
© 1995-2007 Shahnameh Ferdowsi Foundation