رستم
نامه نوشتن کاووس نزديک شاه مازندران 0 0 0 0 0 0 1 يكي نامه يي بر حرير سپيد ـ بدو اندرون چند بيم و اميد 0 0 0 0 0 0 2 دبير خردمند بنوشت خوب ـ پديد آوريد اندور زشت و خوب 0 0 0 0 0 0 3 نخست آفرين كرد بر دادگر ـ كزو ديد پيدا به گيتي هنر 0 0 0 0 0 0 4 خرد داد و گردان سپهر آفريد ـ درشتي و تندي و مهر آفريد 0 0 0 0 0 0 5 به نيک و به بد دادمان دستگاه ـ خداوند گردنده خورشيد و ماه 0 0 0 0 0 0 6 اگر دادگر باشي و پاك دين ـ ز هر كس نيابي به جز آفرين 0 0 0 0 0 0 7 وگر بدنشان باشي و بدكنش ـ ز چرخ بلند آيدت سرزنش 0 0 0 0 0 0 8 جهاندار اگر دادگر باشدي ـ ز فرمان او كي گذر باشدي 0 0 0 0 0 0 9 سزاي تو ديدي كه يزدان چه كرد ـ ز ديو و ز جادو برآورد گرد 0 0 0 0 0 0 10 كنون گر شوي آگه از روزگار ـ روان و خرد بادت آموزگار 0 0 0 0 فارسی 1 aay 11 همان جا بمان تاج مازندران ـ بدين بارگاه آي چون كهتران 0 0 فارسی 2 saav فارسی 1 taav 12 كه با چنگ رستم نداريد تاو ـ بده زود بر كام ما باژ و ساو 0 0 0 0 0 0 13 وگر گاه مازندران بايدت ـ مگر زين نشان راه بگشايدت 0 0 0 0 0 0 14 وگرنه چو ارژنگ و ديو سپيد ـ دلت كرد بايد ز جان نااميد 0 0 0 0 فارسی 1 Farhad 15 بخواند آن زمان شاه فرهاد را ـ گراينده ي تيغ پولاد را 0 0 0 0 0 0 16 گزين بزرگان آن شهر بود ـ ز بي كاري و رنج بي بهر بود 0 0 0 0 0 0 17 بدو گفت كاين نامه ي پندمند ـ ببر سوي آن ديو جسته ز بند 0 0 0 0 0 0 18 چو از شاه بشنيد فرهاد گرد ـ زمين را ببوسيد و نامه ببرد 0 0 0 0 فارسی 1 poolaadKhaay 19 به شهري كجا سست پايان بدند ـ سواران پولاد خايان بدند 0 0 0 0 فارسی 1 davaal 20 هم آن كس كه بودند پا از دوال ـ لقبشان چنين بود بسيار سال 0 0 0 0 فارسی 1 kondaavar 21 بدان شهر بد شاه مازندران ـ هم آن جا دليران و كنداوران 0 0 0 0 0 0 22 چو بشنيد كز نزد كاوس شاه ـ فرستادهء باهش آمد ز راه 0 0 0 0 0 0 23 پذيره شدن را سپاه گران ـ دليران و شيران مازندران 0 0 0 0 0 0 24 ز لشگر يكايك همه برگزيد ـ ازيشان هنر خواست كايد پديد 0 0 0 0 0 0 25 چنين گفت كامروز فرزانگي ـ جدا كرد نتوان ز ديوانگي 0 0 0 0 0 0 26 همه راه و رسم پلنگ آوريد ـ سر هوشمندان بچنگ آوريد 0 0 0 0 0 0 27 پذيره شدندش پر از چين به روي ـ سخنشان نرفت ايچ بر آرزوي 0 0 0 0 0 0 28 يكي دست بگرفت و بفشاردش ـ پي و استخوان ها بيازاردش 0 0 0 0 0 0 29 نگشت ايچ فرهاد را روي زرد ـ نيامد برو رنج بسيار و درد 0 0 0 0 0 0 30 ببردند فرهاد را نزد شاه ـ ز كاوس پرسيد وز رنج راه 0 0 0 0 0 0 31 پس آن نامه بنهاد پيش دبير ـ مي و مشگ انداخته پر حرير 0 0 0 0 فارسی 1 ghariv 32 چو آگه شد از رستم و كار ديو ـ پر از خون شدش ديده دل پر غريو 0 0 0 0 0 0 33 به دل گفت پنهان شود آفتاب ـ شب آيد بود گاه آرام و خواب 0 0 0 0 0 0 34 ز رستم نخواهد جهان آرميد ـ نخواهد شدن نام او ناپديد 0 0 فارسی 2 beed فارسی 1 poolaad ghandi 35 غمي گشت از ارژنگ و ديو سپيد ـ كه شد كشته پولاد غندي و بيد 0 0 0 0 فارسی 1 andar neshaandan 36 چو آن نامه ي شاه يكسر بخواند ـ دو ديده به خون دل اندر نشاند Fa12a12RostamP.lbi