Iran's "Epic of Kings" composed by Ferdowsi (b.03-Jan-940, d. c1021) has 62 Stories
|
|
دستنویس ها:
آ آکسفورد
س استانبول
ب برلین
پ پاریس
ف فلورانس
ق قاهره
ل لندن 1276
ل2 لندن 1486
لن لنینگراد
لی لیدن
و واتیکان
|
 |
|||||||||||||
| You are here: | See also:Dip iranMehr- | Chekaameh iranMehr- | |||||||||||||||
 |
|||||||||||||||
|
|||||||||||||||
|
لشگر كشيدن سرخه به جنگ رستم - - - - - - پیک navand 1 وُزان سو نوندى بيامد ز راه ـ بنزديک سالار توران سپاه - - - - - - - - 2 كه آمد بكين رستم پيلتن ـ بزرگان ايران شدند انجمن - - - - - - نابودی. و.ن. اشاره به دود برخاسته از خانه سوزی در جنگ damaar 3 ورازاد را سر بريدند زار ـ برانگيخت از مرز توران دمار - - - - - - - - 4 سپه را سراسر بهم برزدند ـ به بوم و برش آتش اندر زدند - - - - - - - - 5 چو بشنيد افراسياب اين سخن ـ غمى گشت از آن گفتهای كهن - - - - - - رها. و.ن yaleh 6 نماند ايچ بر دشت از اسپان يله ـ بياورد چوپان به ميدان گله - - جمع گو، پهلوان gavaan زره پوش حيوان bargostvaan گرز. و.ن goopal= koopaal 7 در ِ گنج ِ گوپال و بَرگــُستوان ـ همان تیغ و تیر و کمان ِ گــَوان - - - - تاج afsar گردن بند togh 8 همان گنج دينار و زر و گهر ـ همان افسر و طوق و زرّين كمر - - سکه نقره. و.ن deram وزیر dastoor خزانه دار ganjoor 9 ز گنجور دستور بستـَد كليد ـ همه كاخ و ميدان درم گستريد - - - - - - - - 10 چو لشكر سراسر شد آراسته ـ بريشان پراگنده شد خواسته - - - - زنگ بزرگ deraay تبل بزرگ koos 11 بزد كوس رويين و هندى دراى ـ سواران سوى رزم كردند راى - - - - دشت هموار haamoon پایتخت توران kang 12 سپهبد چُن از کنگ بيرون كشيد ـ سپه را ز تنگى به هامون كشيد - - - - فرزند افراسیاب Sorkheh سپهسالار gondaavar, kondaavar 13 ز گنداوران سُرخه را پيش خواند ـ ز رستم فراوان سخن ها براند - - - - - - - - 14 بدو گفت شمشير زن ده هزار ـ ببر نامدار از در كارزار - - - - - - مانند hamaal 15 نگه دار جان از بدِ پور ِ زال ـ به جنگت نباشد جزو كس هَمال - - - - - - - - 16 تو فرزندى و نيكخواه منى ـ ستون سپاه و پناه منى - - - - - - - - 17 چو بيدار دل باشى و راه جوى ـ كه يارد نهادن به روى تو روى - - - - - - - - 18 كنون پيشرو باش و بيدار باش ـ سپه را ز دشمن نگهدار باش - - - - - - - - 19 ز پيش پدر سرخه بيرون كشيد ـ درفش و سپه سوی هامون كشيد - - - - شتاب taft ديدبان talaayeh 20 طلايه چو گرد سپه ديد تـَفت ـ بپيچيد و سوى فرامرز رفت - - - - - - چوب سياه رنگ aabnoos 21 از ايران سپه بر شد آواى كوس ـ ز گرد سپه شد جهان آبنوس - - - - - - - - 22 خروش سواران و گرد سپاه ـ چو شب گشت گيتى نهان گشته ماه - - نيزه senaan لعابی و صیقلی که صاف شود aahaar - - 23 درخشيدن تيغ الماسگون ـ سنان هاى آهار داده بخون - - - - - - - - 24 تو گفتى كه بر شد ز گيتى بخار ـ برافروخت از آن آتش كارزار - - - - - - - - 25 ز كشته ز هر سو فگنده سران ـ زمين كوه گشت از كران تا كران - - - - - - - - 26 چو سرخه بران گونه پيگار ديد ـ درفش فرامرز سالار ديد - - سربلند، اشاره به گردن افراشته اسب است sarafraaz سرخ قهوه ای رنگ. و.ن boor افسار enaan 27 عِنان را به بور سرافراز داد ـ به نيزه در آمد كمان باز داد - - - - - - - - 28 فرامرز بگذاشت قلب سپاه ـ سوی سرخه با نيزه شد كينهخواه - - کتف، شانه، گردن yaal زين kooheh آتش aazarGoshasp, azarGoshasb 29 يكى نيزه زد همچو آذرگشسپ ـ ز كوهه ببردش سوى يال اسپ - - - - - - - - 30 ز توران سران سوى اوی آمدند ـ پر از کین و پرخاشجوی آمدند - - - - - - پاره lakht 31 ز نیروی مردان و از جنگ سخت ـ فرامرز را نيزه شد لخت لخت - - - - برگشتن bargaasht همتا، تاب و توان paayaab 32 بدانست سرخه كه پاياب اوى ـ ندارد غمى گشت و برگاشت روى - - - - - - خنجر کج tighe hendi 33 پس اندر فرامرز چون پیل مست ـ همى تاخت با تیغ هندی به دست - - - - خروش ghariv تازان damaan 34 سواران ايران بكردار ديو ـ دمان از پسش بركشيده غريو - - - - یاختن، دست فرا چیزی بردن. و.ن yaazaan دست فرا بردن yaazidan 35 فرامرز چون سرخه را يافت چنگ ـ بيازيد برسان يازان پلنگ - - - - - - - - 36 گرفتش كمربند و از پشت زين ـ برآورد و زد ناگهان بر زمين - - - - زبونی، بدبخت khaar - - 37 پياده به پيش اندر افگند خوار ـ به لشكرگه آوردَش از كارزار - - - - - - - - 38 درفش تهمتن همانگه ز راه ـ پديد آمد و بانگ پيل و سپاه - - - - - - شتاب gard 39 فرامرز پيش پدر شد چو گرد ـ به پيروزى ِ از روزگار ِ نبرد - - - - نابود past گردن yaal 40 بپيش اندرون سرخه را بسته دست ـ بریده ورازاد را يال پست - - - - دشت هموار haamoon دوده سياه ghaar 41 همه غار و هامون پُر از كشته دید ـ سر ِ دشمن از جنگ برگشته دید - - - - - - پهلوان نامی naambordaar 42 سپاه آفرين خواند بر پهلوان ـ برآن نامبُردار پور جوان - - - - - - تنگدست darvish 43 تهمتن برو آفرين خواند نيز ـ به درويش بخشيد بسيار چيز - - - - - - مَـثــَـل daastaan 44 يكى داستان زد برو پيلتن ـ كه هر كس كه سر بركشد زانجمن - - - - نژاد، تبار، دودمان gohar - - 45 هنر بايد و گوهر نامدار ـ خرد يار و فرهنگش آموزگار - - - - - - - - 46 چُن اين چار گوهر به جای آورد ـ دلاور شود پرّ و پای آورد - - - - - - - - 47 از آتش نبينى جز افروختن ـ جهانى که پيش آيدش سوختن - - - - نیرومند sarkesh شگفتی ندارد nashgeft 48 فرامرز نــَشگـِفت اگر سركش ست ـ كه پولاد را دل پر از آتش ست - - - - سنگ سخت khaaraa نبرد aavard 49 چُن آورد با سنگ ِ خارا كند ـ ز دل راز خويش آشكارا كند - - - - - - - - 50 به سرخه نگه كرد پس پيلتن ـ يكى سرو آزاده بُد بر چمن - - - - ماهروی negaar کنايه: موی سياه moshk 51 برش چون بر ِ شير و رخ چون بهار ـ ز مُـشک سيه كرده بر گل نگار دژخیم roozbaan با abaa - - - - 52 بفرمود پس تا برندش بدشت ـ ابا خنجر و روزبانان و تشت - - - - - - چنبر، حلقه kham 53 ببندند دستش به خم كمند ـ بخوابند بر خاک چون گوسپند پوشش کالبد توسط کرکس به مثابه کفن kafan pooshaandan karkas - - - - - - 54 بسان سياوُش سرش را ز تن ـ ببرّند و كرگس بپوشد كفن - - - - شتاب taft پسر نوذر Toos 55 چو بشنيد طوس سپهبد برفت ـ بخون ريختن روى بنهاد تفت - - - - - - - - 56 بدو سرخه گفت: اى سرافراز شاه ـ چه ريزى همى خون من بىگناه - - - - - - - - 57 سياوُش مرا بود همسال و دوست ـ روانم پر از درد و اندوه اوست - - - - - - - - 58 مرا ديده پُرآب بُد روز و شب ـ هميشه بنفرين گشاده دو لب - - - - - - - - 59 برآن كس كه آن تشت و خنجر گرفت ـ برآن كس كه آن شاه را سر گرفت - - - - بدبخت، تیره روز gom boodeh bakht - - 60 دل طوس بخشايش آورد سخت ـ بران نامبُردار ِ گم بوده بخت - - - - - - - - 61 بر رستم آمد بگفت آن سَـخـُن ـ كه پور سپهدار افگند بن - - - - - - - - 62 چنين گفت رستم كه گر شهريار ـ چُنان داغ دل شايد و سوگوار - - - - - - - - 63 هميشه دل و جان افراسياب ـ پر از درد باد و دو ديده پر آب - - - - - - پسر زال و برادر رستم Zavaareh 64 همان تشت و خنجر زواره ببرد ـ جوان را بدان روزبانان سپرد - - - - - - - - 65 سرش را به خنجر ببرید زار ـ زمانى خروشيد و برگشت كار - - - - - - - - 66 بريده سرش تنش بر دار كرد ـ دو پايش زبر سر نگونسار كرد - - - - - - - - 67 بران كشته از كين برافشاند خاك ـ تنش را بخنجر بكردند چاك - - - - - - بندگان bardegaan 68 جهانا چه خواهى ز پروردگان ـ چه پروردگان داغ دل بردگان Fa13a10KhosroP.lbi |
|
Khosro| {English Abstract goes here} | {SessionNote
goes here} |
Shahnameh.com | Ferdowsi.org | Shahnameh.org | Contact
© 1995-2007 Shahnameh Ferdowsi Foundation