Iran's "Epic of Kings" composed by Ferdowsi (b.03-Jan-940, d. c1021) has 62 Stories
|
|
دستنویس ها:
آ آکسفورد
س استانبول
ب برلین
پ پاریس
ف فلورانس
ق قاهره
ل لندن 1276
ل2 لندن 1486
لن لنینگراد
لی لیدن
و واتیکان
|
 |
|||||||||||||
| You are here: | See also:Chekaameh 1 , 2 Schiva | |||||||||||||||
 |
|||||||||||||||
|
|||||||||||||||
|
- - يافتن گیو کیخسرو را - - - - - - - - پرسه میزد. ج.خ beehoshaan 1 به توران همى رفت چون بیهشان ـ مگر يابد از شاه جايى نشان چرم کمر. ج.خ davaal ساییده م.د، زخمی ج.خ soodeh بر این bareen سپری شد ج.خ bar aamad بر این bareen 2 چُنين تا بر آمد برین هفت سال ـ میان سوده از تيغ و بند ِ دوال - - - - اسب baareh - - - - 3 خورش گور و پوشش هم از چرم ِ گور ـ گيا خوردن ِ باره و آب ِ شور - - - - - - - - - - 4 همى گشت گرد بيابان و کوه ـ به رنج و به سختى و دور از گروه بیشه معروف ج.خ naamvar bisheh - - - - - - نگران ج.خ por andisheh 5 چنان بُد که روزى پُرانديشه بود ـ به پيش ِ يکى نامور بيشه بود - - - - - - غمگین، افسرده dojham - - 6 بدان مرغزار اندرآمد دُژم ـ جهان خرّم و مرد را دل به غم - - - - - - - - - - 7 زمين سبز و جویی پُر از آب ديد ـ همه جاى آرامش و خواب ديد - - نگران ج.خ por andisheh رها کردن ج.خ dar gozaasht - - - - 8 فرود آمد و اسپ را درگذاشت ـ بخفت و همه دل پُرانديشه داشت - - - - - - اشاره به گودز است. گویی گودرز دیو را خواب دیده نه سروش را pahlavaan پ: ماناگ. چنین ماند. گویی ج.خ maanaa 9 همى گفت: مانا که ديو پليد ـ بر ِ پهلوان بود کان خواب ديد - - - - - - - koshaan اینجا eedar 10 ز کیخسرو ايدر نبينم نشان ـ چه دارم همى خويشتن را کـُشان - - - - - - - - - - 11 کنون گر به رزم اند ياران من ـ به بزم اندرون میگساران من - - - - بخت کاری نشدنی بهره من کرد ج.خ goz bar gonbad - - - - 12 يکى نام جوى و دگر شادروُز ـ مرا بخت بر گنبد آورد گوُز خمیده کمان ت.س kham kamaan دلخسته ج.خ khamideh ravaan جان ج.خ ravaan بیهوده kheereh بخشیدن، نثارکردن ت.س barfeshaandan 13 همى برفشانم به خیره روان ـ خميده روانم چو خم ِ کمان - - - - - - - - بی گمان قید تاکید نه تردید ج.خ hamaanaa 14 همانا که خسرو ز مادر نزاد ـ وُ گر زاد، دادش زمانه بباد - - - - چه خوشا ج.خ anoosheh قسمت، نتیجه ت.س bahr - - 15 ز جُستن مرا رنج و سختی ست بهر ـ انوشه کسى کو بميرد به زهر - - - - خواستار کنان ج.خ konaan khaastaar - - - - 16 سرش پُر ز غم گِرد آن مرغزار ـ همى گشت شه را کـُنان خواستار - - - - قد و قامت baalaa - - - - 17 يکى چشمه یی ديد تابان ز دور ـ يکى سروْبالا دل آرام پور - - - - کنایه از گل بر سر خود نهاده بود ج.خ booy o rang - - - - 18 يکى جام پر مى گرفته به چنگ ـ به سر بر زده دسته یی بوی و رنگ - - - - نشان ج.خ raayat - - - - 19 ز بالاى او فرّه ايزدى ـ پديد آمد و رايَت بخردى - - - - - - - beejaadeh پندارى goftee 20 تو گفتى که با طوق بر تخت عاج ـ نشسته ست و بر سر ز بیجاده تاج - - - - زیبایی و زیبندگی ج.خ zeeb - - - - 21 همى بوی مهر آمد از روى او ـ همى زيب تاج آمد از موى او - - تخت ت.س gaah سَزاوار ت.س darkhor - - پسر گودرز Geev 22 به دل گفت گیو: اين جزاز شاه نيست ـ چُنين چهره جز درخور گاه نيست - - - - - - نزدیک تر شدن ت.س tang andar aamad شتابان، سریع ت.س teez 23 پياده بدو تيز بنهاد روى ـ چو تنگ اندرآمد یل شاه جوى، - - - - بند رنج ج.خ gereh ranj گشوده شد ج.خ. sost shod - - 24 گره سست شد بر در ِ رنج اوی ـ پديد آمد آن نامور گنج ِ اوی - - - - به تپش درآمدن ت.س bar damid - - - - 25 چو کیخسرو از چشمه او را بديد ـ بخنديد و شادان دلش بردميد دلیر ت.س neev بدین گونه ج.خ zin neshaan قید تاکید یعنی هرگز ج.خ khod سرزمین ج.خ marz - - 26 به دل گفت کين گـُرد جز گیو نيست ـ برين مرز خود زين نشان نيو نيست - - - - - - - - - - 27 مرا کرد خواهد همى خواستار ـ به ایران برد تا بُوم شهريار - - - - - - درود و احترام کردن namaaz [naamaaste] - - 28 بدو گفت گیو: ای گــَو ِ سرفراز ـ خرد را به نام تو آمد نیاز - - - - - - - - - - 29 بر آنم که پور سياوش توى ـ ز تخم کيانى و با هُش توی - - - - - - - - - - 30 چُنين داد پاسخ وُرا شهريار ـ که تو گیو ِ گودرزى اى نامدار - - - - - - سخن گفتن ج.خ daastaan zadan - - 31 بدو گفت گیو: اى سر ِ راستان ـ ز گودرز با تو که زد داستان؟ - - - - - - - - - - 32 ز کشواد و گیوت که داد آگهى؟ ـ که با خرّمى بادى و فرّهى - - - - - - - - - - 33 بدو گفت کیخسرو: اى شير مرد ـ مرا مادر اين از پدر ياد کرد به بن انجامیدن. به پایان رسیدن ع.د bon وصیت ج.خ andarz. P: handarz - - آشکار کرد ج.خ goshaadan sokhan آگاهی از خواست خداوند ج.خ far yazdaan 34 که از فرّ يزدان گشاد این سَخـُن ـ بدانگه که اندرزش آمد به بُن - - به سیاوش برمیگردد ج.خ sar - - اینجا eedar - - 35 همى گفت با نامور مادرم ـ که ايدر چه آيد ز بد بَر سرم - - - - بدست خواهد آورد ج.خ، فراهم آوردن ت.س be jaay aavarad - - - - 36 سرانجام کیخسرو آيد پديد ـ بجای آورد بندها را کلید - - پهلوان گشتن به سال و نیروی جوانی ج.خ neev gashtan بر میگردد به کیخسرو ج.خ jahaandaar - - - - 37 بدانگه که گردد جهاندار نيو ـ از ايران بيايد سرافراز گیو - - - - - - - - - - 38 مر او را سُوى تخت ايران برد ـ بر ِ نامداران و شيران برد - - تحقق بخشیدن ج.خ be jaay aavarad کینه keen زیر پای سپردن ت.س be paay aavarad - - 39 جهان را به مردى به پاى آورد ـ همان کین ما را به جاى آورد - - - - - - - - - - 40 بدو گفت گیو: اى سر سرکشان ـ ز فرّ بزرگى چه دارى نشان؟ خال سیاه ج.خ noghte-ye ghaar کنایه از تن ج.خ golsetaan - - - - - - 41 نشان سياوش پديدار بود ـ چو بر گلسِتان نقطه ی قار بود مردم ج.خ anjoman میشناسند ج.خ peydaast - - - - - - 42 تو بگشاى و بنماى بازو به من ـ نشان تو پيداست بر انجمن - - - - - - نشان دادن ت.س benmood nemoodan - - 43 بَرَهنه تن خويش بنمود شاه ـ نگه کرد گیو آن نشان سياه - - - - - - - - - - 44 که ميراث بود از گــَه کیقباد ـ درستى بدان بُد کيان را نژاد - - نجوا میکرد ج.خ raaz کنایه از اشک ج.خ aab rikhtan - - کرنش کردن ت.س، بر زمین افتاد ج.خ bordash namaaz 45 چو گیو آن نشان ديد بردش نماز ـ همى ريخت آب و همى گفت راز ستایش آغازیدن ج.خ aafarin barGereft - - - - - - در آغوش beh bar 46 گرفتش به بر شهريار زمين ـ ز شادى برو بر گرفت آفرين رزمخواه ج.خ kineh khaah - - - - - - تخت شاهی gaah 47 از ايران بپرسيد و ز تخت ِ شاه ـ ز گودرز و از رستم کینه خواه - - - - - - - - - - 48 بدو گفت گیو: اى جهاندار کى ـ سرافراز و بیدار و فرخنده پى - - - - - - - - - - 49 جهاندار ِ داننده ی خوب و زشت ـ مرا گر سپردى سراسر بهشت - - - - رسم و روش ج.خ nehaad همه جای جهان ت.س haft keshvar - - 50 همان هفت کشور به شاهی جهان ـ نـِهاد بزرگان و تاج مِهان اینجا سرزمین توران ت.س zamee - - - - - - - - 51 نبودى دل من بدين خرّمى ـ که روى تو ديدم به توران زَمى - - - - و یا، ت.س vogar - - - - 52 که داند به گيتى که من زندهام ـ به آبم وُ گر بآتش افگندهام - - - - - - - - - - 53 سیاوخش را زنده گر دیدمی ـ ز تیمار و رنجش نپرسیدمی - - - - - - - - - - 54 سپاس از جهاندار کین رنج ِ سخت ـ بشادى و خوبى سرآورد بخت - - - - - - - - - - 55 برفتند از آن بيشه هر دو به راه ـ بپرسيد خسرو ز کاوس شاه - - - - اینجا به معنی منزل گزیدن ج.خ gostardan. P.wistarda - - - - 56 وُ زان هفت ساله غم و درد اوی ـ ز گستردن و خواب و از خـَورد اوی - - - - خداوند ت.س daadaar - - - - 57 همى گفت با شاه گیو آن سخن ـ که دادار گيتى چه افگند بن - - - - آرامش و آسایش ج.خ aaraam o naaz خوردنی ت.س khor - - 58 همان خواب گودرز و رنج دراز ـ خور و پوشش و درد و آرام و ناز تاب و توان ج.خ paay o par - - دور کردن ج.خ befgand, afgandan کهنسالی ت.س saal که او را، ت.س kesh 59 ز کاوس که ش سال بفگند فر ـ ز درد پسر گشت بىپاى و پر - - - - - - فر و شکوه ج.خ rang o booy دور شد ج.خ paraagandeh shod 60 ز ايران پراگنده شد رنگ و بوی ـ سراسر به ويرانى آورد روى برفروختن. ابرافروخته شدن ت.س barforookht - - - - - - - - 61 دل خسرو از درد بر وی بسوخت ـ بکردار آتش رخش برفروخت - - - - - - - - - - 62 بدو گفت کاکنون ز رنج دراز ـ ترا بر دهد بخت آرام و ناز - - - - پیش آوردن ج.خ be rooy aavardan - - - - 63 مرا چون پدر باش و با کس مگوى ـ ببين تا زمانه چه آرد به روى - - - - - - - - پسر گودرز Geev 64 شهنشه نشست از بر ِ اسپ ِ گیو ـ همى رفت پيش اندرون گیو ِ نيو - - - - - - - - - - 65 يکى تيغ هندى گرفته به چنگ ـ هر آنکس که پيش آمدى بىدرنگ - - - - - - - - - - 66 زدى گیو ِ بیداردل گردنش ـ به زير گِل اندرفگندی تنش - - - - پس از بیان احساسات به خود آمدن ج.خ del o hoosh gerd aamad - - - - 67 به رفتند سوى سياوخش گِرد ـ چو آمد دو تن را دل و هوش گرد - - - - پنهانی چنین قرار گذاشتند ج.خ nehaani bar nahaadand - - - - 68 فرنگيس را نيز کردند يار ـ نهانى برآن بر نهادند کار - - در اینجا دشمن ج.خ parkhaashJooy - - - - - - 69 که هر سه به راه اندرآرند روى ـ نهان از دِليران پرخاشجوی - - - - - - - - - - 70 فرنگيس گفت: ار درنگ آوريم ـ جهان بر دل خويش تنگ آوريم - - - - آهنگ کردن، پرداختن ج.خ yaazidan پرداختن ج.خ saazad, saakhtan - - 71 ازين آگهى يابد افراسياب ـ نسازد به خورد و نیازد به خواب - - - - - - - - - - 72 بيايد بکردار ديو سپيد ـ دل از جان شيرين شود نااميد - - اصلا و ابدا aashkaar o nehaan قید است به معنی دیگر ج.خ beesh - - - - 73 يکى را ز ما زنده اندر جهان ـ نبينند بیش آشکار و نِهان - - - - - - کینه ور ج.خ badkhaah - - 74 جهان پر ز بدخواه و پر دشمن ست ـ همه مرز ما جاى آهَرمَن ست - - سرزمین boom - - - - ناخجسته shoom 75 که گر آگهى يابد آن مردِ شوم ـ برانگيزد آتش از آباد بوم - - - - - - اینجا eedar - - 76 يکى مرغزارست ز ايدر نه دور ـ به یک سو ز راه سُواران تور - - - - - - - - - - 77 یکی جويبارست و آب ِ روان ـ ز دیدار او تازه گردد روان - - - - کنایه به بهزاد اسب سیاوش ج.خ siyaah لگام ج.خ leghaam - - 78 تو با گيو و زين و لغام سياه ـ برو بر سُوى مرغزاران پگاه - - - - وسط آسمان. گاه نیمروز ج.خ tighe gonbad - - - - 79 چو خورشيد بر تيغ گنبد شود ـ در ِ خواب راه سپهبد شود - - - - - - - - - - 80 گله هرچه هست اندر آن مرغزار ـ به آبشخور آيد سُوى جويبار - - - - نشان دادن ج.خ benmaay, nemoodan - - - - 81 به بهزاد بنماى زين و لغام ـ چنو رام گردد تو بردار گام - - - - - - - - - - 82 برو نزد او تنگ و بنماى چهر ـ بخوان و برو مال دستت به مهر - - - - - - - - - - 83 سياوش چو گشت از جهان نااميد ـ برو تيره شد روى روز سپيد - - - - - - - - - - 84 چُنين گفت شبرنگ بهزاد را ـ که فرمان مبر زين سپس باد را - - - - - - - - - - 85 همى باش بر کوه و در مرغزار ـ چو کیخسرو آيد ترا خواستار - - - - جاروب. پاک کردن ج.خ beroob. P:gyag-rob - - - - 86 وُرا بارگی باش و گيتى بکوب ـ ز دشمن به نعلت زمين را بروب Fa13a22KhosroP.lbi CK,VKS |
|
Khosro| {English Abstract goes here} | VerifedShKh2007Nov14 |
Shahnameh.com | Ferdowsi.org | Shahnameh.org | Contact
© 1995-2007 Shahnameh Ferdowsi Foundation