Iran's "Epic of Kings" composed by Ferdowsi (b.03-Jan-940, d. c1021) has 62 Stories
|
|
دستنویس ها:
آ آکسفورد
س استانبول
ب برلین
پ پاریس
ف فلورانس
ق قاهره
ل لندن 1276
ل2 لندن 1486
لن لنینگراد
لی لیدن
و واتیکان
|
 |
|||||||||||||
| You are here: | See also:Chekaameh Sanaz | |||||||||||||||
 |
|||||||||||||||
|
|||||||||||||||
|
0 خشم کردن گودرز با توس - - Toos - P:Kam - mehaan - - 1 بر آشفت گودرز و گفت از مِهان ـ تن توس کم باد اندر جهان - - - - bezad koos - - - - 2 نبيره پسر داشت هفتاد و هشت ـ بزد کوس و ز ايوان به ميدان گذشت - - bargostvaanvar - - - - - - 3 سُواران جنگى ده و دو هزار ـ برون رفت برگـُستـَوان ور سُوار - - koohe - - - - - - 4 وُ زان سو بيامد سپهدار توس ـ ببستند بر کوهه ی پیل کوس - - akhtar kaveeyaan - - - - - meeyaan bastan 5 ببستند گـُردان فراوان میان ـ به پيش سپاه اختر کاويان - - - - - - - - - 6 چو گودرز را ديد و چندان سپاه ـ همی تيره شد روى خورشيد و ماه - neel - - - - - - jhende peel 7 يکى تخت بر کوهه ی ژنده پیل ـ ز پيروزه تابان بکردار نیل - - - - - - - - - 8 جهانجوى کیخسرو ِ تاجور ـ نشسته بر آن تخت و بسته کمر - - - - - - goftee - - 9 به گِرد اندرش ژنده پیلان دويست ـ تو گفتى به گيتى جز آن جاى نيست - kolaah - - - - - - taaft, taaftan 10 همى تافت زان تخت خسرو چو ماه ـ ز ياقوت رخشان به سر بر کلاه - - - - - - - - - 11 غمى شد دل توس و انديشه کرد ـ که امروز اگر من بسازم نبرد - kinehgaah na barkhizad - - - - - - 12 بسى کشته آيد ز هر سو سپاه ـ از ايدر نبرخيزد اين کینهگاه - - - - - - sar bakht tooran bar aayad ze khaab - kaam 13 نباشد جز از کام افراسياب ـ سر بخت توران بر آيد ز خواب - roozegaar behi - - - - - - - 14 بديشان رسد تخت شاهنشهی ـ سرآيد همه روزگار بهى - - - - - - - - jooyande raah 15 خردمند مردى و جوينده راه ـ فرستاد نزديک کاوس شاه - tir bar kamaan nahaadan khadang - bareen - - - - 16 که از ما يکى گر برین دشت ِ جنگ ـ نهد بر کمان پرّ ِ تير ِ خدنگ - - - - - - - - khizad 17 يکى کینه خيزد که افراسياب ـ همه شب همى آن ببيند به خواب Fa13a36KhosroP.lbi CK VShKS |
|
Khosro| {English Abstract goes here} | خشم كردن گودرز با توس
گودرز از آن سخنان توس برآشفت و در ميان بزرگان گفت: همانا كه توس از ميان مهتران، كم بادا. اينك او را بنماييم كه فرمان و تخت و فرّه شاهى و بخت، زيبنده كيست. گودرز هفتاد و شش پسر و نبيره داشت. پس بفرمود تا كوس بزدند و به ميدان رفتند. دوازده هزار سوار جنگى برگستوان ور روان شدند. كسى به پيش توس سپهبد آمد و او را گفت كه گودرز با كوس برفت. پس توس سپهدار نيز از سوى ديگر بيآمد و كوس بر كوهه پيل ببستند. پهلوانان بسيارى كمر ببستند و درفش كاويانى را در پيش سپاه بداشتند. چون توس، گودرز را با آن همه سپاهى بديد، خورشيد و ماه بر او تيره شد. تختى از پيروزه تابان همچون درياى نيل بر كوهه ژنده پيلى نهاده بودند و كى خسرو تاجور، كمر بسته بر آن بنشسته بود. در پيرامون او نيز دويست ژنده پيل بود، چنانكه گويى ديگر در زمين هيچ جايى نبود. خسرو سوار بر آن تخت، كلاهى از ياكند درخشان بر سر نهاده بود و با دستبند و گردنبند و گوشوار و با گرز گاوسر در دست، همچون ماه مىتاخت. توس كه چنين ديد، اندوهگين شد و با خود انديشيد كه: اگر امروز در اينجا نبرد كنم، بسيارى از هر دو سپاه كشته مىگردند و اين تنها به كام افراسياب خواهد بود و بخت تركان، بيدار گردد و اين شاهنشاهى به توران مىرسد و ديگر روزگار بهروزى ما بسر آيد. پس توس، مرد خردمند و راهجويى به نزد كاووس شاه بفرستاد و او را گفت: بدان كه اگر يكى از ما در اين دشت جنگ، تير خدنگى بر كمان نهد، چنان كينهاى بر مىخيزد كه افراسياب هر شب خوابش را مىبيند Fa13a36KhosroDipP.lbi |
Shahnameh.com | Ferdowsi.org | Shahnameh.org | Contact
© 1995-2007 Shahnameh Ferdowsi Foundation